Schouppé Alfred

Schouppé Alfred (23 XII 1812 Grabownica k. Sanoka - 17 IV 1899 Szczawnica). Pol. malarz i ilustrator (studia w Warszawie i Rzymie), jeden z założycieli Tow. Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Wystawiał od 1845 (gł. w Warszawie i Krakowie), obrazy tatrz. od 1856. Malował pejzaże i obrazy religijne.

Bywał dużo w Tatrach, m.in. z Wojciechem Gersonem w 1860. Namalował i narysował liczne krajobrazy z Tatr, Pienin i Babiej Góry. Wśród jego obrazów olejnych są m.in.: Góra Pyszna w Tatrach (1856 i 1865), Część Doliny Kościeliskiej w Tatrach (1861), Zburzony tartak w Zakopanem (1862), Skała Sowa w Tatrach (1864), Nowy Targ (1866), Łomnica w Tatrach (1869), Krajobraz tatrzański z przemytnikami (1870, identyczny z obrazem Kontrabanda w Tatrach?), Morskie Oko (1891), Zawrat (1893), Góra Murań (1893), Kolbach, Siklawa.

Wiele z jego pejzaży tatrz. reprodukowano w formie drzeworytów w dawnych czasopismach.

W Muzeum Nar. w Krakowie znajdują się cztery albumy jego oryg. rysunków; albumy trzeci i czwarty zawierają dwie serie pt. Krajobrazy polskie, z licznymi pejzażami z Tatr, Pienin i Babiej Góry, głównie z 1860. Wspólnie z Władysławem Ludwikiem Anczycem (autor tekstów) wydał Krajobrazy polskie (zeszyt I: Wa. 1863); są tam tylko trzy litografie, m.in. Nowy Targ .