Buczynowa Turnia, Wielka

Buczynowa Turnia, Wielka; 

Pierwsze wejście na W.B.T.: Walenty Gadowski i Antoni Panek w 1902. Pd. stokami tego szczytu, omijając wierzchołek, przebiega Orla Perć . Nazwa W.B.T. pochodzi od sąsiedniej Buczynowej Dolinki .

W.B.T. i jej pn. ściana wcześnie znalazły się w kronikach wypadków tatrz. i nawet w czytankach szkolnych. Już w 1908, przed zorganizowaniem TOPR , Mariusz Zaruski , Klimek Bachleda i in. wyratowali z pn. ściany zabłąkanego tam i tkwiącego dwie doby w niebezpiecznym terenie turystę; opisał to Zaruski pt. Ocalony w swej książce Na bezdrożach tatrzańskich.

W jesieni 1909 w pn. ścianie W.B.T. uległ wypadkowi Ferdynand Goetel z towarzyszami (jeden zginął); pozostałych przy życiu wyratowali członkowie TOPR. Goetel opisał to w opowiadaniu W Buczynowej Turni ("Tat." 1911), przedrukowanym następnie w czytankach szkolnych: Juliusza Balickiego i Stan. Maykowskiego Będziem Polakami (Lw. 1928) oraz tychże autorów Pieśń o ziemi naszej (Lw. 1933). Również pn. ściany W.B.T. dotyczy wspomnienie (o I wejściu zim.) Stanisława Grońskiego Fajki - Buczynowa ("Tat." 23, 1938-39, nr 3).