Wag

Wag; Váh; Waag; Vág. S. Rzeka będąca lw. dopływem Dunaju (k. Komarna), a powstająca k. Królewskiej Ligoty na górnym Liptowie, na wys. 663 m, z połączenia Czarnego Wagu (płynącego z Tatr Niżnich) z Białym Wagiem (który powstaje w Tatrach Wysokich).

W dorzeczu Wagu znajdują się pd. stoki Tatr Wys. od Grani Soliska i Furkotnej Doliny ku zach. po Cichą Dolinę Liptowską i całe pd. stoki Tatr. Zach., od tej ostatniej doliny ku zach., aż do Hucianki i Kwaczanki. Ponadto w dorzeczu liptowskiego odcinka W. są pd. stoki Choczańskich Wierchów oraz znaczna część Tatr Niżnich i Wielkiej Fatry. W. opuszcza Liptów k. Królewian, gdzie jego duży pr. dopływ, rz. Orawa wpada do niego na wys.430 m. Na lipt. odcinku W. znajduje się wielkie sztuczne Liptowskie Jezioro.

Nazwę rzeki Wag wywodzono z łac. vagus, tj. błąkający się, zmienny, niestały, w związku z tym, że na niektórych swych odcinkach rzeka ta często wylewała i zmieniała swe koryto, ale to jest dowolna hipoteza. Najstarsza zanotowana w dokumentach forma nazwy tej rzeki to Wag (r. 1086) i jest to zapewne germańskie wąg (rzeka), przejęte potem przez Słowian, u Słowaków jako Váh, a od nich przez Węgrów jako Vág.