Wodogrzmoty Mickiewicza

Wodogrzmoty Mickiewicza lub Wodospady Mickiewicza, zwykle po prostu Wodogrzmoty; Mickiewiczove vodopády; Mickiewiczfälle, Mickiewicz-Wasserfälle; Mickiewicz-vízesések. P. Trzy wodospady Potoku Roztoki, powyżej jego ujścia do Białki. Są to: Wyżni Wodogrzmot, Pośredni Wodogrzmot i Niżni Wodogrzmot; w pobliżu są mniejsze wodospady i kaskady Potoku Roztoki. Pośredni Wodogrzmot jest widoczny z wielkiego kamiennego mostu na szosie do Morskiego Oka. Ponad Wyżni Wodogrzmot doprowadzają ścieżki z obu jego stron. Do stóp Niżniego Wodogrzmotu najdogodniejsze dojście jest od Roztockiego Schroniska.

Przed 1880, z powodu gęsto zarośniętego drzewami i krzewami otoczenia, nie oglądano Wodogrzmotów. Turystom udającym się do Morskiego Oka ówczesną drogą (nisko nad Białką) przewodnicy w pewnym miejscu w pobliżu Starej Roztoki zwracali uwagę na słyszalny z dala łoskot (grzmiot ) wodospadów; napotkani juhasi czasem objaśniali: "No, juści som jest haw wodogrzmioty". Wincentemu Polowi ok. 1840 powiedział góral, że ten łoskot, podobny do kucia młotów, pochodzi stąd, że: "Tam u Pięciu Stawów kują duchy Koronę Polską i cała jest już gotowa - brak jej tylko jednego drogiego kamienia, którego jeszcze nie znaleźli".

Do samych wodospadów, o ile wiadomo, pierwszy z turystów przedarł się Walery Eljasz z przew. Maciejem Sieczką w 1879, a następnie w 1880-92 z ramienia Tow. Tatrz. kierował robotami, które dawały coraz lepszy dostęp do wszystkich trzech Wodogrzmotów, dawniej znakowanymi ścieżkami. Obecnie większość turystów ogląda jedynie Pośredni Wodogrzmot (z mostu na szosie).

Z okazji sprowadzenia (w 1890) prochów Adama Mickiewicza z Francji do Polski na Wawel, Tow. Tatrz. w 1891 nadało Wodogrzmotom nazwę Wodospady Mickiewicza i umieściło tablicę metalową z odpowiednim napisem przy Niżnim Wodogrzmocie. Z biegiem lat utarła się dla tych wodospadów bardziej oficjalna nazwa Wodogrzmoty Mickiewicza, a potocznie krótko Wodogrzmoty. Ta ostatnia nazwa jest pochodzenia lud. (» wodogrzmot).