Wolska Maryla

Wolska Maryla, właśc. Maria, z Młodnickich (13 III 1873 Lwów - 25 VI 1930 tamże). Poetka, nowelistka, malarka (studia w Monachium i Paryżu).

W Zakopanem i w Tatrach bywała wielokrotnie co najmniej od 1893. Była zaprzyjaźniona z Pawlikowskimi i w Zakopanem mieszkiwała u nich w "Domu pod Jedlami", a jedna z jej córek (Aniela) została żoną Michała Pawlikowskiego.

Pobyty w Zakopanem i Tatrach, zwł. w 1903 i 1916 miały wywrzeć duży wpływ na twórczość poetycką W., ale tematyka tatrz. pojawia się w nielicznych jej wierszach, zresztą już od 1893.

Pierwszy taki wiersz to Echa z Tatr (Prz. Polit., Społ.i Lit." 1893, nr 205), a następne to satyryczny Taternik ("Słowo Pol." 1899, nr 179) i jeden z czterech wierszy cyklu Z górnych ścieżek ("Tyg. Słowa Pol." 1902, nr 18), mianowicie Szczyt, przedrukowany w zbiorze wierszy W. Święto słońca (Lw. 1903). Również tatrzański jest wiersz Nie z 1903. Z nast. lat jest tylko jeden wiersz tatrz.: Czarny Staw ("Wierchy" 1, 1923) i zaledwie wzmianka o rycerzach śpiących w Tatrach w wierszu Teraz ("Słowo Pol." 1904, nr 369) i w jego przedruku pt. Sen-ziele w zbiorze poezji W. Dzbanek malin (Medyka 1929), gdzie jest także wiersz Brat Albert (o Adamie Chmielowskim). Wiersz W. Górom moim (1906 i przedruki pod in. tytułami) nie dotyczy Tatr lecz Czarnohory. W 1893-1901 W. używała często pseudonimu Zawrat, a w 1900-05 we lwow. domu Maryli i Wacława Wolskich spotykała się grupa pisarzy zwana przez Wolską żartobliwie Płanetnicy (m.in. Leopold Staff), bo tak jak znany z podh. opowiadań ludowych płanetnik "przebywali w chmurach". W rękopisie z 1919 zachował się fragment wiersza W. pt. Wietrznica, nawiązujący do folkloru podhalańskiego.

Lit. - "Arch. Lit." 2, 1957 (Stanisław Pigoń i Jan G.H. Pawlikowski). - Stanisław Sierotwiński: Maryla Wolska. Wr. 1963. - "BLP" 16, 1982. - "LP-PE" 2, 1987 (S. Sierotwiński).