Chałubińskiego, Wrota

Chałubińskiego, Wrota (2022, 2019, 2022 m), potocznie Wrota; Vráta Chałubińského, Chałubińského brána; Chałubiński Tor; Chałubiński kapu. PS. Wąska przełęcz w gł. grani Tatr, odgraniczająca Szpiglasowy Wierch od Kopy nad Wrotami. Przejście przez W.Ch. stanowi najdogodniejsze połączenie Doliny Rybiego Potoku przez Dolinę za Mnichem z Ciemnosmreczyńskimi Stawami i Koprową Doliną. Szlak wiodący z Gąsienicowej Hali przez Liliowe, Zawory, Ciemne Smreczyny i W.Ch. był niegdyś jednym z popularniejszych szlaków wiodących z Zakopanego przez góry do Morskiego Oka, wzmiankowanym nieraz w literaturze wspomnieniowej i beletrystycznej.

Przejście przez W.Ch. było znane od b. dawna, a w 1889 i 1890 Tow. Tatrzańskie zbudowało z obu stron tej przełęczy dobrą ścieżkę i była ona znakowana. Obecnie znakowania nie ma, a przejście jest zakazane. W zimie pierwsi przeszli przez tę przełęcz W. Skórczewski i przew. Stanisław Gąsienica-Byrcyn, 7 II 1914.

Wrota Chałubińskiego, zwane dawniej przez górali Zawracikiem, otrzymały swą obecną nazwę dla uczczenia słynnego taternika i badacza Tatr, dra Tytusa Chałubińskiego.