Akademicki Klub Grotołazów

Akademicki Klub Grotołazów w Krakowie (AKG Kraków).

Jeden z czołowych klubów jaskiniowych w Polsce. Oficjalnie utworzony został w czerwcu 1971 przy Radzie Okręgowej SZSP, ale bezpośrednich początków tego klubu należy szukać w Sekcji Taternickiej Akademickiego Klubu Turystycznego w Krakowie, założonej w marcu 1965, gdzie działała grupa grotołazów. Od początku 1983 klub ten działa przy Akademii Górniczo-Hutniczej, przy której w 1958-1959 istniała podobna organizacja: Sekcja Grotołazów Koła PTTK przy Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, która latem 1957 działała m.in. w świeżo odkrytej Wysokiej Jaskini i Szczelinie Chochołowskiej.

Klub ten w latach 1970 i 1980 prowadził żywą działalność odkrywczą w jaskiniach Tatr Polskich. Członkowie klubu najlepsze wyniki eksploracyjne osiągnęli w takich jaskiniach jak np.: Wielka Śnieżna, Bańdzioch Kominiarski, Ptasia Studnia, Śnieżna Studnia (m.in. otworzenie drogi pod lodospadem w głąb jaskini), Za Siedmiu Progami (m.in. ciąg do jej dna), Miętusia Jaskinia, Komin w Ratuszu i innych.

Już od 1971 klub ten organizował lub współorganizował wyprawy eksploracyjne albo sportowe do najgłębszych jaskiń świata. Członkowie AKG uczestniczyli w wyprawach do najgłębszych jaskiń Afryki, Iranu, Maroka, Hiszpanii, Francji, Austrii, Jugosławii, Włoch, a także Słowacji, Moraw, Węgier, Bułgarii i in., osiągając znakomite rezultaty i odkrywając wiele dziesiątków nowych jaskiń.

W 1977 w czasie wyprawy AKG do austriackiej jaskini Lamprechtsofen ustanowiony został pierwszy polski jaskiniowy rekord świata. Osiągnięto (Wojciech W. Wiśniewski i K. Bębenek) wysokość 855 ponad poziom otworu. Światowy rekord wysokości jaskini i przejścia członkowie klubu ustanawiali tam jeszcze dwukrotnie: w 1978 (+962 m, W. Wiśniewski) i w 1979 (+1025 m, W. Wiśniewski). Ten ostatni rekord przetrwał przeszło 10 lat.

Imieniem klubu ( AKG Halle) została nazwana sala jaskinowa znajdująca się w jaskini Lamprechtsofen na wysokości +820 m ponad poziomem otworu.