Dadlez Zygmunt

Dadlez Zygmunt (26 I 1887 Kraków - 22 XII 1962 Katowice, poch. w Istebnej).

Lekarz (studia na UJ?), autor lek. prac nauk., taternik , działacz turystyczny.

Z Tatrami stykał się od 1893 (mając lat 6) do 1961. We wrześniu 1908 jako student na samotnej wycieczce zboczył z Orlej Perci i uległ niewielkiemu wypadkowi w pn. ścianie Wielkiej Buczynowej Turni , gdzie utkwił w niebezpiecznym terenie na blisko dwie doby, póki nie wyratowali go późniejsi członkowie TOPR : Mariusz Zaruski , Klimek Bachleda i in. Opisał to Zaruski, bez podania nazwiska D., w opowiadaniu Ocalony w książce Na bezdrożach tatrzańskich.D. jeszcze w 1908 został czł. STTT za namową Zaruskiego, który też wprowadził go w taternictwo. W 1910 towarzyszył Zaruskiemu przy zdobywaniu niektórych turni Apostoły . Na wspinaczki tatrz. chodził również z Henrykiem Bednarskim i Rafałem Malczewskim , także z przewodnikami, np. na Żabiego Konia .

W latach międzywoj. praktykował D. jako lekarz chorób płucnych w Zakopanem , gdzie w 1931-35 był nacz. lekarzem w Sanatorium Związku Nauczycielstwa Pol. W 1935-39 i od 1945 był dyr. sanatorium dla dzieci w Istebnej, gdzie założył koło PTTK, któremu przewodniczył. Jeszcze w sierpniu 1961, mając już blisko 75 lat, osobiście prowadził pracowników tego sanatorium na wycieczkę w Tatry, do Czarnego Stawu pod Rysami , a w październiku 1961 był przy Zmarzłym Stawie pod Zawratem .