dębik ośmiopłatkowy

dębik ośmiopłatkowy (Dryas octopetala), z rodziny Różowatych (Rosaceae). Krzewinka płożąca się, tj. pokładająca się po ziemi. Nazwa jej pochodzi stąd, że listki mają podobieństwo do malutkich liści dębu. D. jest reliktem z plejstoceńskiej epoki lodowej, pochodzi zaś z okolic arktycznych, gdzie wchodzi w skład flory tundrowej. Jest świetnym utrwalaczem ruchomych piargów dzięki długim rozgałęzionym korzeniom i warkoczowatym, rozłożystym pędom nadziemnym.

W Polsce rośnie tylko w Tatrach oraz w jednym miejscu w Pieninach. Kwitnie w czerwcu, kwiaty ma duże, ośmiopłatkowe, kremowobiałe. Owocki są opatrzone włochatymi piórkami, które razem wyglądają jak puszysta czuprynka. D. może dożyć kilkudziesięciu, a nawet ponad stu lat. Rośnie częściej na wapieniu, gdzie na szczycie Hawrań dochodzi 2154 m, rzadziej na granicie, i tu na Czarnym Mięguszowieckim Szczycie sięga 2140 m. Najniżej był dawno już znaleziony w samym Zakopanem, dokładnie stanowiska nie podano, ale z pewnością został już także dawno zniszczony lub zabudowany, podobnie jak czermień, bobrek i in.

D. występuje w bezleśnych florach kopalnych z okresu plejstoceńskiego, zwanych od niego florami dryasowymi, w paru miejscach na Podtatrzu i w Pieninach.