Trochę długie, ale proszę bardzo
„W latach międzywojennych juhasi z Chochołowskiej Hali oznaczali ten szczyt zarówno nazwą Wołowiec jak i nazwą Hruby Wierch, ale przeważnie tą drugą, a nazwę pierwszą uważali za obcą, "pańską". W literaturze przypuszczano, że nazwę Wołowiec wprowadzili przewodnicy zakopiańscy.
Otóż, jak to często w Tatrach bywało, już b. dawno szczyt ten otrzymał inną nazwę od polskich pasterzy na swych północnych stokach (Hruby Wierch), a inną nazwę od pasterzy słowackich z południa (Volovec). Na dawne mapy austryjackie (a z nich na polskie) dostała się nazwa słowacka, z map wzięli ją polscy badacze Tatr i turyści, a od nich słyszeli ją przewodnicy zakopiańscy i upowszechnili. Jeden tylko Ludwik Zejszner, który wchodził w bliższe kontakty z miejscowymi pasterzami, a nie tylko z zawodowymi przewodnikami, już w 1849 nazywał wspomniany szczyt Hrubym Wierchem. Następnie Alojzy Alth w 1879 pisał, że juhasi z Chochołowskiej Hali nazywają ten szczyt Hrubym Wierchem, ale sam stosował nazwę Wołowiec. W polskim piśmiennictwie i na mapach utrwaliła się jedynie nazwa Wołowiec.”

Witold H. Paryski „Wielka Encyklopedia Tatrzańska”