Grzęznąć w świeżym asfalcie… tytuł tak laicki jak wyrażenie : „drogowcy leją asfalt”, zapóźniony technologicznie przynajmniej o 50 lat. Mieszanka asfaltobetonowa, z której układają nawierzchnię ma ok. 140 stopni w momencie zabudowywania, nigdzie nie cieknie ani się nie wylewa, układana warstwa ma 4-7 cm, i jest wstępnie zagęszczona przez układarkę, ciekawe więc jak można w niej grzęznąć, co najwyżej jeden kretyn z drugim okleją sobie buty nagrzanym kruszywem otoczonym tak zwanym asfaltem, wyrywając pojedyncze ziarna masy z nawierzchni. Upadek na gołe dłonie koczy się dotkliwym poparzeniem. Nawierzchnia po zawałowaniu nie musi stygnąć dniami, więc nic się nie stanie jak będzie dostępna po kilku godzinach dla ruchu pieszego. Latem i tak koniki ze stalowymi podkowami zrobią swoje. I będą w tym skuteczniejsze od tabunu turystów.Inna sprawa to zagrożenie wynikające z nachylenia drogi do moka. Jest silnie nachylona, a sprzęty, które tam pracują to znaczy: układarka mas i walce ważą po kilkanaście ton, nie trudno sobie wyobrazić co mogło by się wydarzyć gdyby objechały na skutek awarii wprost na turystów. Poza tym, dobrze zorganizowany remont nie tak długiej przecież drogi i w całości dostępnej drogowcom powinien trwać kilka dni. No i oczywiście w ostatnim zdaniu to chyba chodzi o bezpieczeństwo turystów a nie drogowców.