Fischer Jan Józef

Fischer Jan Józef (20 III 1873 Kraków - 10 VIII 1942 Oświęcim). Taternik, jeden z pol. pionierów narciarstwa (od 1894), automobilizmu (pierwszy przejazd nową szosą do Morskiego Oka w 1902), lotnictwa (podczas I wojny świat.) i yachtingu morskiego (od 1925), z zawodu kupiec w Krakowie. Spokrewniony z rodziną » Ciechanowskich i Jawornickich.

Zaczął chodzić na wycieczki tatern. jako młody chłopiec, ze swym nauczycielem Edmundem Cięglewiczem i przew. Klimkiem Bachledą. W 1888 schodził z nimi pn. ścianą Łomnicy, w 1893 dokonał I wejścia na Durny Szczyt od Klimkowej Przełęczy (z Michałem Siedleckim oraz przew. K. Bachledą i Józefem Gąsienicą-Gładczanem), w 1900 zrobił nową drogę na Małym Kołowym Szczycie (ze Stanisławem Krygowskim, K. Bachledą i in.), w 1904 brał udział w V wejściu na Ostry Szczyt itd.

Był jednym z założycieli STTT i czł. jej pierwszego, tymczasowego zarządu w 1902.Był jednym z pierwszych pol. narciarzy, gdyż już w 1894 i 1903-07 robił wycieczki narc. w Tatry, m.in. ze Stanisławem Barabaszem . W 1910 został pierwszym prezesem Tatrz. Tow. Narciarzy. Również był działaczem PTT, w 1921-31 czł. jego komisji rewizyjnej. Ogłosił swoje wspomnienia żeglarskie: 1500 mil łodzią żaglową (Kr.1927) i Pod żaglami (Kr.1931). Aresztowany przez gestapo w 1942 w Krakowie, zginął w niem. obozie koncentr. w Oświęcimiu.