Siedlecki Michał

Siedlecki Michał (8 IX 1873 Kraków - 11 I 1940 w niem. obozie koncentr. w Sachsenhausen, poch. w Krakowie). Wybitny zoolog (studia w UJ 1895), prof. UJ (1904-39), czł. AU (1903), autor licznych prac nauk. i pop.-nauk., podróżnik (m.in. Egipt, Jawa, Cejlon), działacz ochrony przyrody, taternik, literat.

W młodych latach uprawiał taternictwo, np. już w 1888 ze swym nauczycielem » Edmundem Cięglewiczem. W 1893 z Janem Fischerem i przew. Klimkiem Bachledą dokonał I wejścia przez Klimkową Przełęcz na Durny Szczyt.

Od 1919 działał b. aktywnie na polu ochrony przyrody w skali krajowej i międzynarodowej. Od 1923 był członkiem PROP i zajmował się m.in. sprawą realizacji Tatrz. Parku Narodowego.

Tatr i Podtatrza dotyczą częściowo różne jego nauk. prace sprawozdawcze i z dziedziny ochrony przyrody, zwł. związane z ochroną ryb w dorzeczu Dunajca, np. Uwagi o zadaniach ochrony fauny na rzekach granicznych ("Ochr. Przyr." 1930), Sprawa ochrony łososia w Dunajcu wobec budowy zapory dolinowej w Rożnowie (tamże 1935), a także prace i książki pop.-nauk., np. Skarby wód (Wa. 1923 i 1928). Ogłosił wspomnienie o jednym z badaczy Tatr: Antoni Wierzejski ("Spraw. Komis. Fizjogr." 1917 i "Pam. TT" 1918 oraz obszerniej w "Mémoires Acad. Pol. Sciences Cl. Math. et Nat." 1935).

S. posiadał liczne krajowe i zagr. odznaczenia i wyróżnienia związane z jego pracą nauk. i społ., również w dziedzinie ochrony przyrody. W Krakowie od 1948 jest ulica Michała Siedleckiego, w 1948 morski statek naukowo-badawczy otrzymał nazwę "Michał Siedlecki", a w 1970 nowy taki statek nazwano "Profesor Siedlecki".

Lit. - Zygmunt Fedorowicz: Michał Siedlecki. Wr. 1966. - "BUP" II, 1985.