Gąsienica-Byrcyn Jan

Gąsienica-Byrcyn Jan , także Byrcorz i Byrcok (ok. 1856 Zakopane- ok. 1926 tamże), jego matką była Regina Gąsienica-Byrka, a żoną (ok. 1880) Maria Huciańska z Hut na Olczy. Przewodnik tatrz.Od młodych lat chodził na wycieczki w Tatry, najpierw jako tragarz, potem jako przewodnik. Przewodnikiem tatrz. został w 1887, uzyskując klasę I w 1891 lub nieco wcześniej.

W 1902 był przewodnikiem ks. Walentego Gadowskiego  na wycieczce, która wiodła od pn. przez Żelazne Wrota  i z Doliny Złomisk  na Ganek , potem z Mięguszowieckiej Doliny  na Przełęcz nad Szerokim Żlebem  i przez Pośrednią Basztę  na Szatana , z I zejściem z Przełęczy nad Czerwonym Żlebem  do Młynickiej Doliny , a nast. dnia z Mięguszowieckiej Doliny  przez Wagę  do Ciężkiej Doliny .

W sierpniu 1907 razem z Jędrzejem Marusarzem  prowadził turystów na Kołowy Szczyt  i przez Miedziane Ławki  na Łomnicę ; wycieczkę tę opisała Władysława Panek-Jankowska pt. W sierpniowej zadymce ("Tat." 1908, nr 1), przekręcając przydomek Byrcyn na Zbyrcyn.

W lutym 1909 Jan G.-B . razem z synem Stanisławem brał udział w wyprawie po Mieczysława Karłowicza . W 1912 już nie było go w spisie przewodników.

W młodych latach Jan G.-B. pasł owce na Kasprowej Hali  i zwoził rudę z kopalni tatrz. (w Jaworzynce ?). Walery Eljasz-Radzikowski  w 1894 namalował go jako przewodnika na obrazie olejnym Turystki w Tatrach. Synem Jana G.-B. był » Stanisław G.-B ., znany przewodnik i ratownik tatrz.