Hajdukiewiczowa Helena

Hajdukiewiczowa Helena (31 III 1918 Zakopane - 14 VII 1991 tamże). Taterniczka i alpinistka. Od urodzenia mieszkała w Zakopanem , z domu Bäcker (ojciec lwowianin, matka góralka zakop.), pierwszy mąż Kazimierz Kowalski  (zakop. taternik i szybownik), drugi mąż » Jerzy Hajdukiewicz . Siostra: »Stanisława Bäcker-Skolimowska .

Zaczęła się wspinać w Tatrach już przed II wojną świat., ale na poważniejsze wspinaczki chodziła od 1940. W 1940-70 należała do czołowych i najbardziej aktywnych pol. taterniczek i alpinistek. W Tatrach przeszła wiele dróg nadzw. trudnych, np.: pn. filarem Mięguszowieckiego Szczytu  (w 1953). Chodziła też dużo w zimie, dokonując szeregu pierwszych przejść zim., m.in. wsch. ścianą Hińczowej Turni  (w 1949), pn. ścianą Długiego Giewontu  (1952 i in. drogą w 1957). W Tatrach wspinała się dużo ze swym mężem, J. Hajdukiewiczem oraz z Eugeniuszem Strzebońskim .

W 1956-68 była 10 razy w Alpach, przechodząc tam wiele dróg lodowo-skalnych i wchodząc w sumie na 22 szczyty czterotysięczne. W 1958 była w Kaukazie, gdzie weszła na Szczyt Szczurowskiego, Ach-Su i zach. wierzchołek Elbrusu (5629 m), tym ostatnim wejściem ustanawiając ówczesny kobiecy pol. rekord wysokości.

Wywiad z H. o jej taternictwie i alpinizmie ogłosiła Julia Sokołowska pt. Alpinistka ("Zwierciadło" 1957, nr 18).