Kiezmarski Szczyt, Mały

(o pn. ścianie). - Mieczysław Świerz: Nad głębiami. "Ilustr. Kur. Codz." 1929, nr 170, dod. - Wiesław Stanisławski: Ponad największą otchłań Tatr. "Tat." 17, 1933, nr 5-6.

Kiezmarski Szczyt, Mały

Dawniej był uważany jedynie za niższy wierzchołek Kiezmarskiego Szczytu , ale obecnie uznany jest za samodzielny szczyt, oddzielony od poprzedniego Wyżnią Kiezmarską Przełęczą .

W stronę Zielonego Stawu Kiezmarskiego opada M.K.S. swą pn. ścianą, jedną z największych w Tatrach , ok. 900 m wysoką. Jej zdobywanie, w lecie i w zimie, odegrało dużą rolę w dziejach taternictwa. Pierwsze wejście tą ścianą (z ominięciem jej dolnych urwisk): Julius A. Hefty  i Gyula Komarnicki  w 1912. Z in. dróg tatern. wiodących dziś tą ścianą, jedną z najważniejszych jest droga Wiesława Stanisławskiego  i towarzyszy z 1932 (poprzez dolne i górne urwiska). Jednakże już w XVIII w. w poprzek pn. ściany chodzili poszukiwacze złota (» Niemiecka Drabina ).

Niemiecką i węg. nazwą tego szczytu został uczczony » Samuel Weber .

---