Komarnicki Roman

Komarnicki Roman (1887 Wiedeń - 22 III 1973 Budapeszt), brat » Gyuli Komarnickiego . Wybitny taternik węg., prawnik (dr 1910), w latach międzywoj. jeden z czołowych adwokatów węg. i prezes Union International des Avocats, poeta.

Wspinając się gł. ze swym bratem należał w 1906-12 do najlepszych taterników. Uczestniczył w pierwszych przejściach wielkich ścian: pn.-zach. ściany Zadniego Gierlachu (w 1909), wsch. ściany Łomnicy (1910), pn. ściany Hrubego Wierchu (1911), pn.-zach. ściany Żłobistego Szczytu (1911), pn. ściany Małego Jaworowego Szczytu  (1911), pd. ściany Batyżowieckiego Szczytu (1912) i in. Dokonał pierwszych wejść zim. na Mały Durny Szczyt i Durny Szczyt (oba w 1910). Wspinał się także w Alpach (z bratem), wszedł tam w 1908 na nartach na Rax i Schneeberg.

Podobnie jak brat był współzałożycielem i jednym z najbardziej aktywnych działaczy BETE, w 1911-13 prezesem. Ogłosił kilka wspomnień tatern., np. Auf dem Nordwestgrat der Eistalerspitze ("Jahrb. UKV" 1910, o I przejściu całej Kapałkowej Grani), A Koprovacsúcs északi fala ("Tur. és Alp." 1921). Opisał dwie próby wejścia niezdobytą jeszcze pd. ścianą Zamarłej Turni w 1909: Legyőzve; Két kisérlet a Zamarła Turnia déli falán (tamże 1922, nr 4-5). Jest też autorem pięknego wspomnienia o Klimku Bachledzie  (tamże 1, 1910-11).