Konfederacja Tatrzańska

Konfederacja Tatrzańska. Konspiracyjna organizacja polskiego ruchu oporu, utworzona na Podhalu w czasie II wojny świat. w celu walki z okupantem niem. i dla przeciwdziałania akcji » Goralenvolku . Miała charakter demokr. i ludowy. Inicjatorem i gł. twórcą K.T. był » Augustyn Suski , a współtwórcami » Jadwiga Apostoł i » Tadeusz Popek ; ci troje weszli w skład Placówki Naczelnej K.T., z siedzibą w Nowym Targu, Suski jako naczelnik K.T.

K.T. działała od czerwca 1941, początkowo na terenie pow. nowotarskiego, a potem również pow. limanowskiego, myślenickiego i wadowickiego, z placówkami w 39 miejscowościach. Członków było ok. 400, a ponadto wiele osób wspierających lub współpracujących. Prowadzono działalność organizacyjną, propagandowo-polit., wywiadowczą, sabotażową, partyzancką, wydawano ulotki i tajną prasę: "Na Placówce" 1941-42, "Wiadomości Polskie" 1941, "Der Freie Deutsche" 1941.

Wskutek wyśledzenia wielu członków K.T. przez konfidentów gestapo, zwł. przez artystę malarza Stanisława Wegner-Romanowskiego, pod koniec stycznia 1942 i w nast. miesiącach gestapo uwięziło licznych członków K.T. i rozbiło tę organizację, ale niektóre jej placówki lokalne przetrwały i działały do końca 1943, np. w Waksmundzie. Część członków K.T. nie została wyśledzona, część zdążyła się ukryć lub wyjechać z zagrożonego terenu, a niektórzy przeszli do oddziałów partyzanckich w Gorcach.

Dzieje K.T. opracował szczegółowo » Sylwester Leczykiewicz .