Kreutz Stefan

Kreutz Stefan (6 VI 1883 Lwów - 30 III 1941 Kraków), syn » Feliksa Kreutza .

Mineralog, petrograf i krystalograf, w 1916-39 prof. UJ, czł. PAU (1918). M.in. prowadził badania nad skałami krystalicznymi w Tatrach i nad fliszem karpackim. Odkrył w 1908 pod Osobitą jedyną skałę wybuchową w Tatrach, » limburgit . Pierwszy zwrócił uwagę na odmienność petrograficzną granitu tatrz .

Z jego prac nauk. wiele dotyczy Tatr, np. Skała limburgitowa w Tatrach ("Kosmos" 1909), O limburgicie w Tatrach ("Rozpr. Wydz. Mat.-Przyr. AU" 1913), Łupek granatowo-sylimanitowo-biotytowy w Tatrach (tamże 1913), Sprawozdanie z poszukiwań mineralogiczno-geologicznych w Tatrach Zachodnich w r. 1917 ("Spraw. Komis. Fizjogr." 1918), O tatrzańskim trzonie krystalicznym ("Wierchy " 1930), Sur la métamorphose des roches amphibolitiques des Tatra ("Bull. Int. Acad. Pol. Sc. Cracovie Cl.Math." 1938, nr 1-2A i nr 3-5A).

W 1929 na » Konferencjach Tatrzańskich referował stan i program badań mineralog. i petrogr. w Tatrach ("Wiad. Geogr." 1929, nr 9-10). Ogłosił życiorysy geologów prowadzących badania w Tatrach: Władysława Pawlicy ("Pam. TT" 1920) i Alojzego Altha ("PSB" 1, 1935).

Walczył o ochronę nieożywionych zabytków przyrody (skał, jaskiń itd.) i pisywał na ten temat, np. Ochrona przyrody nieożywionej (w dziele zbior. "Skarby przyrody i ich ochrona", Wa.1932). Był wieloletnim członkiem PROP (1923-38).