Król Ignacy Aleksander

Król Ignacy Aleksander (1 X 1874 Kraków  - 20 XI 1951 Żbik k. Krzeszowic, poch. w Krzeszowicach), syn przyrodnika Żegoty (Ignacego) Króla, a siostrzeniec » Bronisława Gustawicza . Taternik , turysta, narciarz, przyrodnik, pedagog.

Po studiach na UJ (prawo 1893-95, przyrodoznawstwo 1895-98) był nauczycielem gimnaz. przyrody, matematyki i fizyki w Krakowie (1897-1902 w gimnazjum św. Anny), w Nowym Sączu (1903-07) i ponownie w Krakowie (1907-39 w gimnazjum im. Sobieskiego), a po wojnie w Krzeszowicach (1946-49); ponadto w 1924-26 wykładał dydaktykę bot. na UJ.

K. był jednym z czołowych taterników w 1903-13; chodził wtedy po Tatrach  dużo, m.in. z Januszem Chmielowskim , Mariuszem Zaruskim , Gyulą Komarnickim  i Romanem Kordysem , ale także z wieloma mniej znanymi taternikami.

Dokonał szeregu nowych wejść w Grani Hrubego w 1906-09, I wejścia pn.-zach. ścianą Galerii Gankowej  w 1911 (z Władysławem Kulczyńskim jun . i Józefem Lesieckim ), II wejścia pd. ścianą Zamarłej Turni  w 1911 (z Kulczyńskim) itd., a także IV wejścia zim. na Świnicę  w 1913.

Był członkiem grupy tatern. Bacówka , pracował w zarządzie Sekcji Tur. TT od 1908. Przyjaźnił się z Mieczysławem Karłowiczem .

W związku z taternictwem K. ogłosił niewiele. Najważniejsza pozycja to wspomnienie o M. Karłowiczu ("Pam. TT" 30, 1909), a poza tym sprawozdania z działalności STTT ("Tat." 1909 i 1910, "Pam. TT" 1910) oraz opis I wejścia poprzez urwiska Galerii Gankowej ("Tat." 1911, nr 4).

Równocześnie z taternictwem uprawiał on również turystykę  w Tatrach, prowadząc tam często wycieczki szkolne lub mniejsze grupy swych znajomych. Będąc nauczycielem w Nowym Sączu stał się on tam w 1906 współzałożycielem Towarzystwa Tur. "Beskid"  oraz w tymże roku razem z Romanem Gdeszem  - założycielem i ponadto pierwszym przewodniczącym Oddziału Narciarskiego Tow. Tur. "Beskid", pierwszej organizacji narc. na ziemiach polskich.

Potem w Krakowie starał się o rozwój turystyki i narciarstwa wśród swych uczniów, opiekował się przez szereg lat gimnazjalnym Kółkiem Turystycznym (założonym w 1910), urządzał szkolne wycieczki narc. (np. na Pilsko), a w lecie wycieczki tur., zwł. w Tatry. W 1912 zorganizował nawet kurs wspinaczki na skałach Mnikowa. Narciarstwo tur. uprawiał w Tatrach jeszcze ok. 1930.

Pracując jako nauczyciel w Krakowie K. działał też w Tow. Tatrz. Przez 12 lat (1909-21) był członkiem zarządu TT i od 1909 bibliotekarzem Biblioteki TT w Krakowie. Dwa razy ogłaszał sprawozdania o stanie tej biblioteki ("Pam. TT" 1910 i 1911). W "Pam. TT" (1910, 1912, 1913) publikował również fotografie ze swych wycieczek tatrz.

Rozległe były także zainteresowania przyrodnicze K., zwł. o charakterze kolekcjonerskim. Jego zbiory chrząszczy i muchówek trafiły częściowo do muzeum w Chrzanowie, ale poza tym w czasie wycieczek tatrz. zbierał materiały (m.in. glony, pajęczaki i motyle) dla różnych naukowców; zaznaczają to w swych publikacjach nauk.: Roman Gutwiński , Władysław Kulczyński sen. , Fryderyk Schille  i Karol Starmach . Najbogatsze były zbiory botaniczne K., głównie okazy tatrzańskich roślin zielnych ze szczegółowymi kartotekami o ich występowaniu. Po śmierci K. jego kartoteki bot. zostały zniszczone. Zielnik, częściowo opracowany przez K. Starmacha (sinice) i Jana Zabłockiego (fiołki), znajduje się w Inst. Botaniki PAN w Krakowie.

Sam K. opublikował tylko jedną pracę bot.: Zapiski florystyczne, i to jeszcze w 1904 w "Sprawozdaniu Dyr. Gimn. w Nowym Sączu"; jest to systematyczny przegląd roślin z Karpat  (od Howerli po Babią Górę i Pilsko), z Podkarpacia i z okolic Krakowa. Od 1916 K. był członkiem Komisji Fizjogr. AU. Ogłosił jeszcze dwa wspomnienia pośmiertne o Władysławie Kulczyńskim sen. ("Pam. TT" 1920 i "Spraw. Komis. Fizjogr." 1920).