Lande Jerzy

Lande Jerzy (13 XI 1886 Dorpat - 10 XII 1954 Kraków , poch. tamże na Salwatorze).

Prawnik (zrazu adwokat), zasłużony przy organizacji sądownictwa i ustawodawstwa w czasie odbudowy państwowości pol. (do 1921), kier. katedry teorii i filozofii prawa na uniw. w Wilnie (1921-29, od 1926 prof. nadzw.), potem w Krakowie na UJ (1929-39, od 1934 prof. zwycz., oraz 1945-54), autor wybitnych prac naukowych.

W 1939-40 razem z in. profesorami UJ był więziony w niem. obozie koncentr. w Sachsenhausen, a po uwolnieniu z obozu uczestniczył w Krakowie w tajnym nauczaniu uniwersyteckim (tajny UJ).

Od 1909 uprawiał w Tatrach  turystykę  i taternictwo , początkowo z przew. Bartkiem Obrochtą , któremu później poświęcił wspomnienie: U Bartka w Roztoce ("Wierchy " 1949). W marcu 1913 ze Stanisławem Osieckim  dokonał V wejścia zim. na Świnicę , a z Janem Małachowskim  i Mariuszem Zaruskim  uczestniczył w I wejściu zim. na Kozie Czuby ; obie te wycieczki opisał pt. Z Tatr ("Ziemia " 1913).

Ogłosił też wspomnienie Stefan Komornicki ("Tat. " 1947) oraz drugie, Lat temu czterdzieści ("Tat." 1956), o kilkodniowej wycieczce tatrz. z Julianem Marchlewskim  i M. Zaruskim.W 1912-20 był jednym z aktywniejszych działaczy Sekcji Miłośników Gór PTK w Warszawie . W czasie swego pobytu w Wilnie był jednym z organizatorów (1924) i czołowych działaczy tamtejszego oddziału PTT, a w 1929-35 działał w zarządzie STPTT (w 1929-30 jako sekr.). Współpracował, nieraz anonimowo, z redakcją "Taternika " jeszcze po II wojnie światowej. Przed I wojną świat. odegrał ważną rolę w rozwoju fotografii i fotografiki tatrz. Poczynając od 1911 dużo jego zdjęć tatrz. ukazało się w czasopismach (np. w "Ziemi") i książkach. W okresie międzywoj. zajmował się sportowo wioślarstwem i był instruktorem AZS. Zabierał głos w sprawach językowych (np. w "Języku Pol." 1947), a jego wspomnienia tatrz. odznaczają się piękną formą literacką. Był członkiem »Institutum Bronscianum Zakopanense .