Lodowa Kopa

Wysoki, ale niezbyt wyodrębniający się szczyt w masywie Lodowego Szczytu , wznoszący się między kopułą szczytową tego ostatniego a Lodową Przełęczą .

Lodowa Kopa;  Wejście na L.K. od Lodowej Przełęczy i wprost z Jaworowej Doliny było od b. dawna znane góralskim myśliwym z Jurgowa . Pierwsze znane wejście turystów: Johann Heinrich Blasius, Simon Fischer (nadleśniczy z Jaworzyny Spiskiej ) z siostrzeńcem lub bratankiem, Gustav Hartlaub i Alexander Keyserling, prowadzeni przez czterech góralskich myśliwych z Jurgowa w 1835, przy nieudanej próbie wejścia na Lodowy Szczyt. Również i potem przez wiele lat wchodzono na L.K. przeważnie przy okazji wejść (lub prób wejścia) na Lodowy Szczyt. Pierwsze wejście zim. na L.K.: Włodzimierz Mostowski, Kazimierz Piotrowski i St. Sierakowski w 1914, od Lodowej Przełęczy .

Dla taterników najciekawsza w L.K. jest jej urwista pd. ściana, 250 m wysoka. Pierwsze wejście tą ścianą: Alfred Grosz , Tibold Kregczy i Lajos Rokfalusy w 1912; ich droga przez szereg lat była zaliczana do najtrudniejszych w Tatrach . Obecnie ścianą tą wiedzie kilka dróg tatern., niektóre jeszcze trudniejsze. Wspinaczka tą ścianą jest tematem filmu Cesta k slnku, zrealizowanego w 1948 przez Karola Skřipskýego .

Nazwa L.K. pochodzi od Lodowego Szczytu. Jej niem. i węg. nazwa ma pochodzić od markazytu (modyfikacja pirytu), barwy mosiężnożółtej o połysku metalicznym.

---