łąki

łąki. Ogólna nazwa terenów zarośniętych niską roślinnością zielną. Ł. w Tatrach rozciągają się gł. w piętrze halnym, ale występują też jako polany, luki leśne, pobrzeża potoków, murawy wysokogórskie, we wszystkich piętrach roślinnych.

W skład ł. tatrz. prócz traw (Gramineae ) wchodzą też rośliny tzw. trawiastokształtne jak turzyce (Carex ), sity (Juncus ), kosmatki (Luzula ) oraz wiele in. roślin zielnych (potocznie ziół). Wśród nich są zwł. przywrotniki (Alchemilla ), mniszki (Taraxacum ), kminek (Carum carvi ), marchwica (Ligusticum mutellina, Meum mutellina, Mutellina purpurea ), różne motylkowe (Papilionaceae) z koniczyną (Trifolium ) na czele oraz długi szereg częstszych i rzadszych gatunków, należących do różnych rodzin.

Na ł. tatrz. występują i gatunki niżowe i, w wyższych położeniach, gatunki górskie i wysokogórskie, tworzące specyficzne » zespoły roślinne, np. największe i najbardziej znane: zespół situ skuciny i boimki dwurzędowej (Trifido-Distichetum ) gł. w piętrze halnym, zespół boimki dwurzędowej (Distichetum subnivale ) w piętrze turniowym, zespół kosmatki brunatnej (Luzuletum spadiceae ) w piętrach halnym i turniowym, oraz liczne inne.