Pauli Edward

Pauli Edward. Od 1889 (lub wcześniej) do 1892 nadleśniczy i rządca dóbr szaflarsko-poronińskich Adama Uznańskiego, potem nadleśniczy w Lubeszce. W czasie pobytu na Podhalu (mieszkał wtedy w Poroninie) zajmował się też badaniem jaskiń tatrz.

W 1889-91 badał Goryczkową Jaskinię (znaną już dawniej). Korzystając z zasiłku Tow. Tatrz. rozszerzył on ciasne przejścia i jako pierwszy zwiedził całą jaskinię. W 1889 na jednej z jego wypraw (nie pierwszej) do tej jaskini towarzyszyli mu działacze TT: Władysław Markiewicz, ks. Wojciech Roszek i Leopold Świerz. P. w 1889 badał również Jaszczurowską Jaskinię; rozkopując wejście do niej znalazł tam całkowity szkielet łosia opisany potem przez Władysława Szajnochę.

P. ogłosił opis Goryczkowej Jaskini pt. Grota w Goryczkowej ("Zakopane" 1, 1891, nr 1 i 2). W 1891 uczestniczył w jednej z pierwszych wycieczek zim. do Morskiego Oka i opisał ją pt. Wycieczka do Morskiego Oka na dniu 28 lutego 1891 r. ("Zakopane" 1, 1891, nr 3 i częściowy przedruk anonim. w "Gaz. Zakop." 1893, nr 7). Najobszerniejsza jego publikacja tatrz. to Drzewostany tatrzańskie. Część środkowa, należąca do dóbr Szaflary-Poronin ("Sylwan" 8, 1890, nr 3 i 4). Pisał też o zarybianiu na Podhalu i w Tatrach Pol. (tamże 8, 1890, nr 7), o serwitutach i gospodarce leśnej w Tatrach (tamże 17, 1899).

Lit. - Juliusz Zborowski: Z dziejów ruchu wydawniczego w Zakopanem do roku 1899. "Rocz. Podh." 3, 1985 (na s. 35-36).