Roztoka

Roztoka i w liczbie mnogiej Roztoki. Nazwa ta jest dość częsta w Karpatach pol., słow. i ukr. i na znacznie szerszym terenie sięgającym po Morawy, Czechy, Łużyce, Meklemburgię, Wielkopolskę, przy czym najstarsze zapisy sięgają XII w. Nie jest więc słuszne dawniejsze twierdzenie niektórych językoznawców, jakoby Roztoka była jedną z nazw przyniesionych do Karpat Zach. w XIV-XVII w. przez wołoskich pasterzy. Jest to nazwa słowiańska, nawet prasłowiańska, a pasterze wołoscy mogli jedynie przyczynić się do jej większego rozpowszechnienia w Karpatach.

Wyraz pospolity roztoka (na Podhalu często rośtoka, słow. ráztoka ) występuje najczęściej w terenie górskim, m.in. na Podtatrzu, w Tatrach, w Gorcach, na Sądecczyźnie. Oznacza głęboką dolinę górską z potokiem, sam potok lub miejsce, gdzie dwa strumienie spływają się, albo też teren pokryty siecią potoków itp. Etymologię słowa roztoka podają jako roz tok = "woda rozciekła" lub "gardziel górska roztoczona na dwie strony".Słowo roztoka stając się nazwą geogr. Roztoka (słow. Ráztoka) bywa często przesunięta na sąsiedni obiekt: na polanę, las, osiedle, wieś, nawet na szczyt górski.

Lit. - Eugeniusz Pawłowski: O kilku rzekomych zapożyczeniach rumuńskich w słownictwie topograficznym... "Onomastica" 12, 1967, nr 1-2.