skoczogonki

skoczogonki (Collembola), jeden z rzędów podgromady owadów bezskrzydłych (Apterygota). Drobniutkie, od pół do 4 mm długie owady, często występujące masowo, żyjące w różnych piętrach roślinnych, w środowiskach raczej wilgotnych: pod kamieniami, w mchu, w jaskiniach, czasem przy wodzie lub na jej powierzchni, ale nie wewnątrz wody; jest też sporo gatunków naśnieżnych, a nawet żyjących wewnątrz warstw śniegowych.

S. żywią się drobnymi glonami, pyłkiem kwiatowym, butwiejącymi szczątkami roślinnymi i zwierzęcymi. Składają jaja w miejscach wilgotnych; młode wylęgają się po kilku, kilkunastu dniach. S. przechodzą okresy linienia aż do końca swego życia, niekiedy zaledwie kilkudniowego. S. żyjące wyłącznie w jaskiniach noszą nazwę troglobiontów, takie zaś które tylko wolą środowisko jaskiń, ale żyją i poza nimi, to troglofile.

Wśród s. tatrz. są 4 endemity: Friesea octooculata, Hypogastrura tatrica, H. breviempodialis, Megalothorax aquaticus. Jest również kilka gatunków boreo-górskich, a także wyłącznie górskich. Prawdopodobnie reliktem trzeciorzędowym jest Tetrodontophora bielanensis.

Typowych troglobiontów w Tatrach nie ma, prócz, być może, gatunku Onychiurus armatus var. multituberculatus. Do s. naśnieżnych należy Isotoma hiemalis, Hypogastrura monticola i in. Część z nich pojawia się na śniegu zimowym, część zaś żyje i na letnich płatach śnieżnych.