Stryjeński Karol

Stryjeński Karol (19 I 1887 Kraków - 21 XII 1932 Warszawa, poch. najpierw w Krakowie, a w 1933 w Zakopanem na starym cment.). Architekt (politechn. w Zurychu 1907-12), grafik i rzeźbiarz (École des Beaux-Arts w Paryżu 1912-13), publicysta, w 1923-27 dyr. Szkoły Przem. Drzewn. w Zakopanem, od 1927 prof. ASP w Warszawie i dyr. Instytutu Propagandy Sztuki tamże.

W 1922 opracował pierwszy plan regulacyjny Zakopanego, zainicjował i zaprojektował wielką skocznię narc. na Krokwi (otwarcie skoczni w 1925), również zaprojektował nowe schronisko PTT w Dolinie Pięciu Stawów Pol. (wówczas nowe, dziś już nie istniejące), mauzoleum Jana Kasprowicza na Harendzie, kilka will w Zakopanem.

Był zasłużonym działaczem społ. i kult. w Zakopanem, także w dziedzinie narciarstwa (prezes SNPTT, sędzia narc., inicjator zawodów narc. dla dzieci i młodzieży) oraz turystyki (prezes Oddziału Zakop. PTT, w 1923-29 czł. ZG PTT). Uprawiał też narciarstwo tur. i taternictwo, działał w dziedzinie ochrony przyrody.

W 1923-31 ogłosił (często pod kryptonimami) liczne artykuły na różne tematy zakop. i tatrz., m.in.: O sposobie budowania schronisk w Tatrach ("Wierchy" 1, 1923), Kłamstwo i prawda o skoczni narciarskiej w Zakopanem ("Głos Zakop." 1925, nr 43), Sport w Zakopanem ("Świat" 1926, nr 6), Plan regulacyjny Zakopanego ("Głos Zakop." 1926, nr 4), Plan regjonalny Podhala ("Gaz. Podh." 1931, nry 3-7).

Upamiętniono go w Zakopanem nazwaniem jego imieniem wielkiej skoczni na Krokwi, ale po latach zapomniano o zasługach S. i nazwę zmieniono.

Lit. - "Wierchy" 11, 1933 (Rafał Malczewski) i 44, 1975 (Halina Kenarowa).