Ślósarski Antoni

Ślósarski Antoni (14 VII 1843 Wronowice, woj. sieradzkie - 8 IX 1897 Warszawa). Zoolog (warsz. Szkoła Główna 1867), w 1869-86 asystent prof. Augusta Wrześniowskiego na Uniw. Warsz., czł. założyciel Kasy Mianowskiego, nauczyciel w warsz. szkołach średnich i urzędnik.

W 1888 był jednym z założycieli Tow. Muzeum Tatrzańskiego i tegoż muzeum. Bywając w Zakopanem wiele czasu poświęcał na porządkowanie i katalogowanie zbiorów Muzeum Tatrz.

Wśród jego licznych publikacji niektóre częściowo lub całkowicie dotyczą Tatr, zwł. prace nauk. (zool.): Badanie mikroskopowe mułów z dnia Rybiego Jeziora ("Pam. TT" 4, 1879) i Materyjały do Fauny malakologicznej Królestwa Polskiego ("Pam. Fizjogr." 1, 1881), a z prac pop.-nauk.: Cedry prawdziwe i tak zwane cedry ("Wszechświat" 8, 1889, m.in. o limbie), Salamandra plamista czyli jaszczur (Salamandra maculosa Laur.) (tamże 8, 1889).

Ogłosił też wspomnienia pośmiertne o przyrodnikach działających w Tatrach: Józef Bąkowski, Tytus Chałubiński, August Wrześniowski, Kazimierz Łapczyński, Feliks Berdau (tamże 1888, 1889, 1892, 1893, 1895).

Jest on również anonimowym autorem broszury Muzeum Tatrzańskie imienia Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem (Kr. 1891, przedruk: "Wszechświat" 10, 1891, oraz skrócony przedruk: "Zakopane" 1, 1891, nr 3).

Lit. - "Wszechświat" 35, 1897, nr 38 (Antoni Skrzynecki). - "Pam. TT" 19, 1898 (Leopold Świerz). - "SBP" 1987 (Gabriel Brzęk).