trawy

Stanowią przeważającą część składu łąk, pastwisk, polan i hal tatrz., a także wysokogórskich muraw. Liście t. są wąskie i długie, unerwione równolegle, łodyga, tzw. źdźbło, posiada kolanka, kwiaty są niepozorne, wiatropylne; w okresie kwitnienia ich pyłek wywołuje u niektórych ludzi tzw. katar sienny. Kwiatostany tworzą kłosy lub wiechy. W Tatrach występują b. liczne gatunki t., należą do nich np.: wiechliny (Poa), kostrzewy (Festuca), brzanka czyli tymotka (Phleum) łąkowa i w odmianie alpejskiej, tomka (Anthoxanthum) wonna zawierająca kumarynę, która nadaje zapach sianu, oraz długi szereg innych, z których warto jeszcze wymienić: wysokogórską boimkę dwurzędową (Oreochloa disticha), rosnącą tylko na granicie, wyglądającą jak mała szczoteczka, wysokogórską niziutką mietlicę skalną (Agrostis rupestris) o drobnych rdzawofiołkowych wiechach, żyworodną formę » wiechliny alpejskiej (Poa alpina for. vivipara) oraz rzadką owsicę spłaszczoną (Avenula planiculmis, Avenastrum planiculme), wysoką do 1,5 m trawę, znaną ze Smytniej Doliny i z górnej części Cichej Doliny. W prześwietlonych miejscach leśnych i na polanach rosną bujnie wysokie trzcinniki (Calamagrostis), inne na wapieniu, inne na granicie. Na jałowej, spasionej glebie występuje » psia trawka (Nardus stricta). Do endemitów tatrz. zaliczano ongiś kostrzewę bezostną (Festuca aglochis), ale od b. dawna nie została ona odnaleziona. Obecnie endemitem wśród traw jest odkryta w 1955 przez prof. Marię Skalińską wiechlina szlachetna (Poa nobilis).