Włodek Jan

Włodek Jan (31 VIII 1885 Dąbrowica k. Bochni - 19 II 1940 Kraków). Agronom, gleboznawca, fizjolog roślin (studia we Wrocławiu, Fryburgu i Berlinie 1908, tamże dr 1910), od 1923 prof. UJ.

Prowadził badania gleboznawcze i łąkarskie m.in. na Podhalu i w Tatrach; w 1925-37 wydał z tych dziedzin liczne prace, np. Untersuchung über die Beziehungen zwischen den Pflanzenassoziationen und der Wasserstoff-Ionen-Konzentration in den Böden des Chochołowska-Tales ("Bull. Int. Acad. Pol. Sc. Cl. Math." 1924, nr 9-10 B, wsp. z Kazimierzem Strzemieńskim), Untersuchung über die Böden der Mischassoziationen im Gebiete der Czerwone Wierchy und Bielskie Tatry (tamże 1931, nr 1-5 B I, z K. Strzemieńskim i Edwardem Ralskim), Uwagi i obserwacje nad wpływem niektórych roślin wyższych na wietrzenie granitu w Tatrach ("Kosmos" 57, 1932), O polskiem gospodarstwie górskiem i podgórskiem i jego potrzebach (Wa. 1929).

Pisywał też na tematy związane z ochroną przyrody tatrz., np. Zwierzyna w Tatrach ("Ochr. Przyr." 4, 1924), Niszczenie kosodrzewiny w Tatrach Zachodnich (tamże 4, 1924), Wierzę w Park Narodowy w Tatrach ("Czas" 1934, nr 46).

Zmarł wskutek przejść w niem. obozie koncentr. w Sachsenhausen, gdzie był więziony wraz z in. profesorami UJ.

Lit. - "SBP" 1987 (Maria Stolzmann).