Zembrzuski Jerzy

Zembrzuski Jerzy (1 XII 1928 Warszawa). Leśnik (mgr inż.), działacz ochrony przyrody, w Zakopanem od 1945.

W 1954-56 był członkiem rady Tatrz. Parku Nar. z ramienia prezydium MRN w Zakopanem, gdzie wówczas pracował. Od 1957 był pracownikiem TPN, kolejno jako strażnik, podleśniczy, leśniczy, adiunkt i w 1969-87 wicedyr. (od spraw ochrony przyrody, turystyki i planowania przestrz.).

Od 1960 był działaczem oddziału zakop. Ligi Ochrony Przyrody, a od 1982 prezesem nowosądeckiego Zarządu Woj. LOP. Był inicjatorem i współzałożycielem Tow. Ochrony Tatr i od 1983 członkiem jego pierwszego zarządu.

W 1968 zdał egzamin na przewodnika tatrz. III klasy, w 1983 klasy II; był członkiem komisji egzam. dla przewodników tatrz. i także wykładowcą w ich szkoleniu. Jest współautorem (z M. Marchlewskim) książki Tatrzański Park Narodowy (Wa. 1967) oraz od 1963 autorem szeregu notatek i artykułów na tematy przyr. i ochrony przyrody Tatr w czasopismach "Parki Narodowe i Rez. Przyr.", "Podtatrze" i in. Większymi jego pracami o tej tematyce są m.in.: Parki narodowe w przestrzennym systemie ochrony przyrody Tatr, Pienin i Babiej Góry ("Chrońmy Przyr. Ojcz." 1974, nr 6), Cis Taxus baccata L. w Tatrach ("Studia Ośrodka Dokum. Fizjogr. PAN" 4, 1975), Niektóre problemy związków Tatrzańskiego Parku Narodowego ze społeczeństwem (w: Ochrona Tatr w Polsce Ludowej, Wa. 1981). Napisał też pracę Górna granica lasu w Tatrzańskim Parku Narodowym od Pańszczycy do Doliny Chochołowskiej (1965, mps).