Zimna Jaskinia

Zimna Jaskinia (1120 m). P.Po wsch. stronie Kościeliskiej Doliny, u podnóża pionowych skał Organów, 20 m od otworu Mroźnej Jaskini. Dług. korytarzy Z.J.: 4250 m, deniwelacja 176 m (-16, +160). Przejście jaskini jest trudne i wymaga specjalnego sprzętu.

Wstępna część Z.J. była znana góralom od dawna; jaskinię tę zwali Dudy. W 1882 zwiedzał ją Godfryd Ossowski (od wylotu 105 m), potem Jan Gwalbert Pawlikowski (122 m). Dalszą eksplorację Z.J. prowadzili najpierw Stefan i Tadeusz Zwolińscy z towarzyszami (1913 i 1936-55), potem także (od 1953) grotołazi z różnych ośrodków. Największych odkryć dokonali grotołazi krakowscy w latach 1953-54, a następnie, w 1957, grotołazi wrocławscy.

Temperatura w Z.J. jest niska; we wstępnej części można nieraz ujrzeć bryły lodu nawet w lecie, i stąd nazwa.

Lit. - "Wierchy" 22, 1953 (Stefan Zwoliński). - "Speleologia" 2, 1960, nr 1 (tenże). - "Speleologia" 3, 1968, nr 2 (Bernard Koisar).