Czerny Zygmunt

Czerny Zygmunt (24 VII 1888 Lwów - 18 II 1975 Kraków).

Taternik , filolog romanista, prof. uniw. we Lwowie (1924-46), Toruniu (1946-50) i Krakowie (1950-60), autor licznych prac nauk. i podręczników, czł. kilku komisji i komitetów PAN. W latach niem. okupacji Lwowa działał tam w tajnym uniw. polskim.

Turystykę w Tatrach i taternictwo uprawiał gł. przed I wojną świat., m.in. z Janem Wacławem Czerwińskim i Stefanem Komornickim , częściowo w towarzystwie przewodników. Uczestniczył w I wejściu zach. granią Mięguszowieckiego Szczytu (w 1907) i w I wejściu lewą częścią pn.-zach. ściany Krywania (1910). W 1910-11 wspinał się w Tatrach także sporo samotnie, np. Świnica pn.-wsch. ścianą, granią ze Świnicy przez Niebieską Turnię aż na Mylną Przełęcz , Młynarz , Jaworowy Szczyt . Był czł. STTT, potem KWPTT.

W 1909 wspinał się dużo w Alpach Zach., dokonując m.in. I przejścia pd.-wsch. ściany Grand Som w grupie Mont Blanc. W 1910 uczestniczył w pionierskiej na owe czasy wyprawie pol. w Karpaty Pd. czyli Alpy Transylwańskie ( » Czeżowski Tadeusz ).

Ogłosił opis swej wycieczki Na Krywań przez Koryto ("Tat." 1911) i rozprawę o ideologii alpinizmu (a więc i taternictwa): Zagadnienie stosunku sportu do kultury (tamże 1912, nry 1, 3 i 4).