Świstak
słow. Svišť vrchovský, węg. Mormota, niem. Murmeltier, ang. Marmot, wł. Marmotta, fr. Marmotte, łac. Marmota marmota.
W skrócie:
Długość ciała: 40-50 cm (bez ogona), ogon 15-20 cm;
Waga: wiosną ok. 3 kg, jesienią do 6 kg (osobniki dorosłe);
Kolor futra: zróżnicowany, od ciemnoszarego do jasnobrązowego lub rudawego, młode mają zdecydowanie ciemniejsze, szare, mechate futro;
Płeć: zewnętrznie praktycznie nierozróżnialna;
Długość życia: kilkanaście lat (w niewoli do 20);
Zasięg naturalny: Alpy, Tatry;
Introdukcje i reintrodukcje: Pireneje, Niżnie Tatry, Apeniny, Wschodnie Alpy, Masyw Centralny, Jura, Wogezy, Schwarzwald, Karpaty Rumuńskie;
Środowisko życia: obszary trawiaste powyżej górnej granicy lasu, hale;
Pożywienie: rośliny, głównie świeże pędy, kwiaty oraz pąki traw i ziół oraz nasiona;
Styl życia: w grupach rodzinnych liczących do 20 osobników, każda grupa zajmuje własne terytorium;
Sen zimowy: 6 do 7 miesięcy (koniec września/początek października do drugiej połowy kwietnia);
Czas godów: kwiecień/maj;
Ciąża: 33 do 34 dni;
Liczba młodych: 2 do 9, średnio 3 do 4.

Dzień Świstaka (ang. Ground Hog Day)
Święto obchodzone 2 lutego w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Według tradycji, jeśli świstak, który wyjdzie tego dnia z nory, nie zobaczy swojego cienia (bo dzień będzie pochmurny) to wiosna tuż-tuż. Jeśli zaś zobaczy (przy słonecznej pogodzie), to będzie jeszcze 6 tygodni zimy.
Ponieważ tradycja ta jest związana z gatunkiem Marmota monax, po polsku zwanym świszczem, rzadziej świstakiem pospolitym, nazwa tego święta powinna być raczej tłumaczona jako „Dzień Świszcza”.