Jostowa Wanda

Jostowa Wanda (1 VII 1906 Lwów), kuzynka » Henryk Josta .

Etnografka (dr), w 1948-52 kier. działu etnografii pozaeuropejskiej w Muzeum Kultur Lud. w Warszawie, potem zamieszkała w Zakopanem .

W 1952-70 pracowała w Muzeum Tatrz. w Zakopanem , zrazu jako adiunkt, a w 1957-70 jako kustosz biblioteki i archiwum. Była równocześnie przewodniczącą Podh. Komisji Opieki nad Zabytkami przy zakop. oddziale PTTK. W 1955-74 z ramienia zarówno owej Komisji jak i Muzeum Tatrzańskiego, J. była opiekunką i społ. kierownikiem Muzeum Orawskiego czyli Orawskiego Parku Etnogr. w Zubrzycy Górnej, przeprowadziła jego organizację i rozbudowę, a w 1974-77 była jego dyrektorem. Ponadto była jednym z najbardziej aktywnych działaczy Podh. Tow. Przyjaciół Nauk, m.in. w redakcji jego wydawnictw.

Na podstawie badań terenowych i studiów (także w archiwach pol. i słow.) ogłosiła liczne prace etnogr., dotyczące kultury materialnej i duchowej górali Podtatrza Pol . i Tatr Pol . oraz spraw muzealnych tego regionu.

Z Orawy Pol ., oprócz wielu mniejszych wydała pionierskie i podstawowe prace jak Materiały do zagadnienia gospodarki chłopskiej w "borach" orawskich ("Lud" 49, 1963) oraz Pasterstwo na Polskiej Orawie (Wr.1972). Ponadto jest ona autorką szeregu publikacji o Orawskim Parku Etnograficznym. Jej liczne prace z Podhala w różnym stopniu dotyczą też Tatr, np. Z życia góralskiej biedoty w XIX w. ("Wierchy " 22, 1953), Tradycyjne pożywienie ludności Podhala ("Lud" 41, 1954), Wędrówki zarobkowe górali podhalańskich ("Wierchy" 24, 1955), Z zagadnień budownictwa podhalańskiego ("Etnogr. Pol." 5, 1961). Ściślej związane z Tatrami są takie jej prace jak: Pożywienie pasterzy, zbójników i myśliwych tatrzańskich ("Wiedza i Życie" 1954, nr 2), Sytuacja pracownika w przemyśle górniczym i hutniczym w Tatrach ("Wierchy" 29, 1960), Jesieniowiska i zimówki pasterskie w Tatrach (tamże 30, 1961), Pożywienie pasterzy tatrzańskich (w dziele zbior. "Past. Tatr Pol. i Podh." 7, 1967). Z dziedziny muzealnictwa regionalnego pisała wielokrotnie o projektowanym Podh. Parku Etnogr., który ma też objąć tatrz. budownictwo pasterskie. Ogłosiła szkic dziejów Muzeum Tatrzańskiego ("Lud" 49, 1963), bibliografię prac Juliusza Zborowskiego (tamże), krótki życiorys Jana Plucińskiego ("Rocz. Podh." 4, 1987) i wiele in. prac i artykułów nauk., pop.-nauk. i sprawozdawczych.