Konferencje Tatrzańskie

Konferencje Tatrzańskie; Odbyły się 4 i 5 V 1929 w Krakowie staraniem Krak. Oddziału Pol. Tow. Geogr. pod przewodnictwem Jerzego Smoleńskiego , w celu dyskusji nad stanem, potrzebami i programem badań nauk. w Tatrach i na Podtatrzu .

Uczestniczyło kilkudziesięciu przedstawicieli różnych działów wiedzy; większość z nich już prowadziła badania w Tatrach czy na Podtatrzu.

Punktem wyjścia dyskusji były referaty wygłoszone lub nadesłane z nast. dziedzin: geomorfologia (referenci Bronisław Halicki i Eugeniusz Romer ), hydrologia (Ludwik Kowalski ), geologia (Walery Goetel ), mineralogia i petrografia (Stefan Kreutz ), botanika (Bogumił Pawłowski ), zoologia (Józef Fudakowski ), kartografia (Bronisław Piątkiewicz ), klimatologia (E. Romer), etnografia (Juliusz Zborowski ), toponomastyka (Zofia Hołub-Pacewiczowa ), antropogeografia (Maria Dobrowolska ), historia (Kazimierz Dobrowolski ).

W dyskusjach omawiano też dodatkowe dziedziny: bibliografię nauk., speleologię, limnologię, gleboznawstwo, dialektologię, antropologię itp., a także metodologię i koordynację badań. Dyskusja była w znacznej części interdyscyplinarna, wykazała też luki w dotychczasowych badaniach. Oprócz referentów w dyskusjach zabierali głos: Jerzy Smoleński , Adam Gadomski , Edward Passendorfer , Jan Nowak, Władysław Szafer , Marian Gotkiewicz , Kazimierz Maślankiewicz , Stanisław Sokołowski sen., Jan Stach , Janusz Domaniewski , Władysław Semkowicz , Jan Gwalbert Pawlikowski , Kazimierz Nitsch , Wacław Olszewicz i in.

K.T. dały pierwszy tak obszerny i różnostronny obraz stanu badań nauk. (z pewnymi, oczywiście, lukami) w Tatrach i na Podtatrzu. Niektóre z wyrażonych tam postulatów badawczych i koordynacyjnych w nast. latach spełniono, inne nadal na to oczekują.

Obszerne sprawozdanie z K.T., wraz z pełną lub skróconą treścią referatów (także nadesłanych z opóźnieniem) i dyskusji opublikowano w "Wiad. Geogr." 7, 1929, nr 9-10, s. 113-169.