Chochołowska Szczelina

Jaskinia w Chochołowskiej Dolinie w skałach tworzących zach. część Wyżniej Chochołowskiej Bramy . Piętrowy system korytarzy tej jaskini został wytworzony przez podziemne przepływy Chochołowskiego Potoku . Również obecnie jedno z jeziorek w Ch.Sz. łączy się z podziemnym przepływem owego potoku.

Chochołowska Szczelina lub po prostu Szczelina;  Dług. korytarzy ok. 2320 m, deniwelacja 60 m. OD 1931 do 1953 była to najdłuższa znana jaskinia Tatr Pol . i całej Polski (obecnie trzynasta).

Dolny otwór odkryli Gross i Stanisław Kopkowicz w 1938, zwiedzili jednak tylko niewielki odcinek (120 m). W 1951 górny otwór odkrył Kazimierz Kowalski i zbadał położone za nim partie. W tym samym roku grotołazi krakowscy w partiach za dolnym otworem odkryli przejście do głównego ciągu jaskini, powiększając długość znanych korytarzy do do ok. 1650 m. Kolejnych odkryć dokonano w 1966; po przekopaniu syfonu końcowego odkryto ok. 840 m korytarzy, zakończonych nowym otworem (południowym). Odkrycie to nastąpiło w trakcie wyprawy zorganizowanej przez Muzeum Ziemi w Warszawie i Wojskowy Instytut Higieny i Epidemiologii.W czasie tej wyprawy Sergiusz Sprudin nakręcił w jaskini film Szczelina. W Ch.Sz. prowadzono badania z zakresu geologii, geomorfologii, hydrogeologii, mikroklimatologii, zoologii, medycyny itd.

Gł. korytarze Ch.Sz. są stosunkowo łatwo dostępne i były często odwiedzane przez grotołazów o różnym poziomie kult., co spowodowało znaczną dewastację pierwotnie bogatej szaty naciekowej tej jaskini, jej duże zaśmiecenie i oszpecenie napisami. W celu ratowania jaskini przed dalszą dewastacją zamknięto ją w 1976 kratami, które potem były nieraz wyłamane przez wandali.