Domin Karel

Domin Karel (4 V 1882 Kutná Hora, Czechy - 10 VI 1953 Praga).

Jeden z czołowych botaników czes., od 1916 prof. na uniw. czes. w Pradze, od 1919 badacz flory Tatr , wybitny działacz w dziedzinie ochrony przyrody, czł. ČAVU.

Po 1919 ogłosił liczne prace nauk. i pop.-nauk. oraz artykuły i notatki o tematyce tatrz. z dziedziny botaniki (florystyka, geobotanika itd.) i ochrony przyrody, ale także na in. tematy. Z jego większych tatrz. prac pierwszą była książka Tatranské obrazy (Pr. 1926), o różnorodnej tematyce. W dziele Otakara Štáfla  Vysoké Tatry (Pr. 1928) D. jest autorem rozdziału Tatranská květena, wydanego też osobno.

D. był współredaktorem dużej monografii zbior. o Tatrach: Naše Tatry (Pr. 1931); umieścił w niej swoją obszerną pracę Květena našich Tater, w której omawia też projekt Tatrz. Parku Narodowego . Jest współautorem (z Jánem Futakiem) dzieła Bibliografia k flóre ČSR do r. 1952 (Br.1960).W redagowanym przez siebie czasopiśmie "Věda Přírodní" (1920-45) D. umieścił liczne drobne przyczynki do flory Tatr, ale zarówno tam jak i gdzie indziej ogłosił też większe bot. prace tatrz., np.: Květena horského kotle mezi ždárskou Vidlou a Havranem v Bielských Tatrách (Pr. 1925), Festucetum carpaticae v Bielských Tatrách ("Rozpr. ČAVU" 1925), O vztazích vegetace tatranské k podmínkám stanoviště ("Věda Přírodní" 1926, nr 1-7, też po ang. w 1928), Příspěvek k poznání vegetačních poměrů a květeny Malého Havranu v Bielských Tatrách (Pr. 1929), Zur Soziologie der chionophytischen Pflanzenassoziationen des Tatragebirges (Bern 1930), Poznámky o vegetaci Bielských Tater ("Carpatica " 1940). Wiele wzmianek o florze tatrz. znajduje się w pracach D. o szerszym zasięgu.

Zaraz po I wojnie świat. D. był gorącym bojownikiem o przyłączenie Jaworzyny Spiskiej i Tatr Jaw . do Czechosłowacji i w jego artykułach z tego okresu znajdują się poza zwykłą polemiką również i akcenty antypolskie, jednakże po załatwieniu sporów o granicę państw. w Tatrach (na korzyść Czechosłowacji) D. stał się wielkim zwolennikiem utworzenia wspólnego czechosł.-pol. Tatrzańskiego Parku Nar. i był jednym z najbardziej zasłużonych bojowników o tę ideę, walcząc o jej realizację wsp. z Polakami (podobnie w staraniach o utworzenie Pienińskiego Parku Nar.).

W sprawie tych dwóch parków nar. oraz w bardziej ogólnych sprawach ochrony przyrody opublikował on w latach międzywoj. bardzo liczne artykuły w czasopismach czes. i słow. Ogłosił też Projekt přírodního parku tatranského (Pr. 1926), nie jest to jednak projekt samego D. (jak błędnie piszą niektórzy), lecz - jak słusznie podaje D. - projekt opracowany wsp. przez delegatów pol. i czechosł. i uchwalony na konferencji w Krakowie w 1925.

Z inicjatywy D. powstała Karpacka Unia Geobotaniczna, jednocząca botaników czechosł., pol. i rum. w pracach badawczych nad roślinnością Karpat . W 1933 D. został hon. czł. PTT. W celu uczczenia D. próbowali botanicy czes. wprowadzić do czes. i słow. nazewnictwa Tatr nazwę Dominův důl (słow. Dominov kotol lub Dominova dolina) na miejsce nazwy lud. » Hawrania Dolina .