Hlina, Dolina

Jedna z zach. (prawych) odnóg Cichej Doliny Lipt ., od której odgałęzia się na wys. ok. 1050 m, naprzeciw Brdarowej Dzwonnicy . Wznosi się zasadniczo ku zach. i pn.-zach., po czym na wys. ok. 1250 m rozdwaja się: główna, orogr. lewa odnoga Doliny Hliny wznosi się ku pn. popod Smreczyńską Przełęcz i Tomanowy Wierch Polski , a orogr. prawa odnoga (krótsza, zwana Zawratem Kokawskim ) ku pn.-zach. popod Hlińską Przełęcz .

Hlina, Dolina lub po prostu Hlina; dolina Hlina.

Dolną częścią Doliny Hliny i jej gł. odnogą płynie Hliński Potok . Na dnie tej gł. odnogi, gdzie ona powtórnie się rozdwaja, znajduje się Rówienka pod Hlinikiem, zwana też krótko Pod Hlinik (ok. 1350 m), przy górnej granicy lasu . Stał tu dawniej szałas pasterzy z Wychodnej , którzy tu bywali aż do 1953. Wcześniej, w czasie II wojny świat., mieli tu gdzieś swe bunkry partyzanci oddziału "Vysoké Tatry" (np. w 1944). Jeszcze dawniej do Doliny Hliny zachodzili podh. kłusownicy .

Pochodzenie nazwy Dolina Hlina nie jest znane, zapewne od słow. hlina =glina. Zalesione wzgórze Hlinik (1502 m) nad tą doliną (u pd. końca pd.-wsch. ramienia Tomanowego Wierchu Polskiego ) prawdopodobnie od tej doliny otrzymał swą nazwę, choć słow. hliník to także glinianka (i metal glin, aluminium).

---