Ur. 17 I 1879 r. we Lwowie, zm. XI 1942 r. tamże, malarz, karykaturzysta. Studiował w latach 1900-04 na krakowskiej ASP u Józefa Mehoffera, Leona Wyczółkowskiego i Stanisława Wyspiańskiego, a w latach 1904-08 w Wiedniu. W latach 1920-30 był profesorem Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego we Lwowie, a następnie do wybuchu wojny - ASP w Krakowie. Malował pejzaże i obrazy o tematyce obyczajowej, m.in. ukazując życie Hucułów i górali tatrzańskich. Od 1906 r. słynął jako karykaturzysta. W latach 1905-11 wykonał malowidła w Jamie Michalikowej w Krakowie, przedstawiające bywalców tego lokalu. W czasie I wojny światowej przebywał w Zakopanem, mieszkał w hotelu Stanisława Karpowicza przy Krupówkach i za namową Ludwika Solskiego namalował serię karykatur wybitnych zakopiańczyków - bywalców restauracji Karpowicza (Teodor Axentowicz, Kazimierz Brzozowski, Adolf Chybiński, Ignacy Daszyński, Kazimirz Dłuski, Ferdynand Hoesick, Jan Kasprowicz, Kornel Makuszyński, Tadeusz Miciński, Bronisław Romaniszyn, Kazimierz Tetmajer, Stanisław Witkiewicz, Stefan Żeromski, Jerzy Żuławski i in.). Właściciel lokalu przyjmował obrazy jako zapłatę za mieszkanie i utrzymanie artysty. Kolekcja karykatur zakopiańskich (50 obrazów) zdobiła restaurację, a w 1975 r. została zakupiona przez Muzeum Tatrzańskie.