Galeria Gankowa

Ogromny, lekko ku pn.-zach. pochylony, rumowiskami zasłany taras , znajdujący się o 180 m poniżej wierzchołka Małego Ganku (jednego z trzech wierzchołków Ganku ), u stóp jego pn.-zach. ścian szczytowych. Taras ów, doskonale widoczny np. z Rysów , jest ku pn.-zach. podcięty wspaniałą, 300-metrową krzesanicą opadającą w kierunku górnej części Ciężkiej Doliny .

Galeria Gankowa;   Odegrała ważną rolę w dziejach taternictwa. Pierwsza pewna wiadomość o wejściu na G.G. (z boku, od Wsch. Rumanowej Przełęczy ): Ludwik Chałubiński oraz przew. Bartłomiej Obrochta i Wojciech Roj , pod koniec lat 1870-tych (przy próbie wejścia na nie zdobyty wówczas Ganek). Jednakże już dawniej Stach Sieczka (ojciec przew. Macieja Sieczki ) chodząc za kozicami miał być na G.G. Pierwsze wejście pn.-zach. ścianą G.G.: Ignacy Król , Władysław Kulczyński jun. i Józef Lesiecki w 1911, a w zimie urwiskiem tym weszli pierwsi Włodzimierz Gosławski i Kazimierz Paszucha w 1939. Obecnie wiedzie przez tę ścianę kilkanaście dróg tatern., które są o wiele trudniejsze od drogi pierwszych zdobywców. Na G.G. w zimie 1933 rozegrała się głośna tragedia Wincentego Birkenmajera , który ze Stanisławem Grońskim dotarł tu z Kaczej Doliny .

Pochodzenie nazwy G.G. jest oczywiste: od owego ogromnego tarasu, rodzaju ganku lub galerii, zwanego pierwotnie Gankiem, ale już w 1867 przeniesiono nazwę Ganek na cały szczyt, a dla tarasu utarła się nazwa Galeria lub Galeria Gankowa.