Machnik Andrzej

Machnik Andrzej (14 VII 1953 Gliwice).  Taternik , alpinista, technik mechanik, geograf, malarz wysokościowy.

Taternictwo uprawiał od 1970, najbardziej intensywnie w 1973-80, przechodząc drogi o wielkich trudnościach: I klasyczne przejście Wielkiego Komina na pn.-wsch. ścianie Małego Młynarza (w 1973), I pol. przejście "superdirettissimy" na pn. ścianie Małego Kiezmarskiego Szczytu (1973), nowe drogi na ścianach Małego Młynarza (1976) i w masywie Krywania (1977) itd. Podobnie w zimie, m.in. na ścianach Gierlachu , Ganku , Rumanowego Szczytu , Kazalnicy Mięguszowieckiej i Jaworowej Grani .

Wspinał się też wielkimi urwiskami skalnymi i śnieżno-skalnymi Kaukazu (1974, 1976), Alp (1978, 1983), Pamiru (I wejście pn.-wsch. ścianą Szczytu Komunizmu w stylu alp., w 1980).

W Himalajach w czasie wyprawy zach. ścianą na Makalu w 1982 osiągnął nową drogą wys. 8200 m. Uczestniczył w zim. wyprawach na Manaslu w 1983-84 i na Dhaulagiri w 1984-85, kierował wyprawą (1985-86), która dokonała I zim. wejścia na Kangczendzengę (8586 m). Pisał często na tematy alpin., m.in. w "Taterniku ". Jest autorem książki Na zachodniej ścianie Makalu (Wa. 1988) i drugiej o zim. wyprawie na Kangczendzengę: Zimą na trzeci szczyt świata (Kr. 1994), a także książki Na kolanach do koryta (Gliwice 1993).