Barcza Imre

Barcza Imre (1881 Budapeszt - 16 V 1938 Balatonfüred). Starszy bibliotekarz Izby Hand.-Przem. w Budapeszcie, wybitny węg. działacz tur., taternik i alpinista. Współzałożyciel i działacz BETE, potem także działacz MTE.

Po Tatrach chodził od 1902. W 1906 dokonał wejścia zim. na Rakoń i I przejścia zim. Baraniej Przełęczy, a w 1909 I wejścia zim. na Jastrzębią Turnię. W 1909-12 był jednym z aktywniejszych taterników węg. i uczestniczył w wielu pierwszych przejściach w Tatrach, np.: pn.-zach. granią Łomnicy (w zejściu), pd. granią Durnego Szczytu, pn. granią Małej Wysokiej , pn.-zach. granią Małego Kościoła (w zejściu), Kozią Granią od Jagnięcego Szczytu po Kozią Turnię, pn. granią Wielickiego Szczytu (sam), zach. filarem Litworowego Szczytu. Brał też udział w pierwszej próbie wejścia zach. ścianą Łomnicy (1909) oraz w II wejściu pn.-zach. ścianą Zadniego Gierlachu (1909, z nowym wariantem). W 1906 chodził jeszcze z przewodnikami, potem już samodzielnie. Najczęstszymi jego towarzyszami na wycieczkach tatrz. byli Oszkár Jordán i Tihamér Szaffka. Chodził też po Alpach.

W 1902-35 ogłosił liczne artykuły na tematy tatern. w czasopismach węg.: "Turista Közlöny", "MKE Évk.", "Egyetemi Lapok", "Tur. Lapja", "Tur. és Alp." W rozwoju turystyki węg. położył duże zasługi jako red. nacz. serii szczegółowych przewodników po całych Węgrzech.

Przez szereg lat zbierał materiały do bibliografii literatury tatrz. (pisał o tym także w pol. czasopiśmie "Kosmos" 1913) i w 1914 miał już gotowy rękopis pracy Bibliographia Tatraensis; dalsze losy tej pracy nie są znane. Wydał natomiast niewielką bibliografię węgierskiej literatury narc. za lata 1884-1931 (Bp. 1933), dotyczącej też Tatr.