Jordán Oszkár

Jordán Oszkár (1887-1914), bratanek » Karola Jordána .

Węg. taternik , alpinista i narciarz wysokogórski, prawnik (dr) w Budapeszcie. Od 1908 czł. BETE (w pewnym okresie wiceprezes).

Po Tatrach chodził z innymi węg. taternikami, najczęściej z Imre Barczą i T. Szaffką . Przeszedł szereg nowych dróg , np. w 1909: II wejście pn.-zach. ścianą Zadniego Gierlachu z nowym wariantem, I wejście pd. granią (Durną Granią) na Durny Szczyt , I przejście pn.-zach. grani Łomnicy (w zejściu) i pierwsza próba wejścia zach. ścianą Łomnicy; w 1910: I wejście wsch. ścianą Baranich Rogów , I przejście dużej części Sobkowej Grani .Uczestniczył w pierwszych wejściach zim. na Jastrzębią Turnię (w 1909) i na Durny Szczyt (w 1910). Chodził też sporo po Alpach. Należał do pionierów turystyki narc. w górach Słowacji: Tatry Wys . i Niżnie (w 1907 wejście narc. na Dziumbir), Fatra Wielka i Mała.

O swych wycieczkach górskich pisał w czasopismach węg., o wejściach alp. w "Turistaság és Alpinizmus " (od 1910). O swym wejściu na Ostry Szczyt w 1909, wraz z uwagami hist., opublikował artykuł A Hegyestorony (2356 m.) megmászása ("MKE Evk." 37, 1910).; toż po niem.: Besteigung des Spitzenturmes ("Jahrb. UKV" 37, 1910). Po wybuchu I wojny świat., gdy otrzymał kartę mobilizacyjną, popełnił samobójstwo.