Tatry? Złapałam bakcyla jakieś 10 lat temu. Żałuję, że nie wcześniej... :(
I od tamtej pory jestem uzależniona totalnie.
Spędzam tu każde wakacje. Czasami udaje mi sie wygospodarować w pracy jakieś dłuższe weekendy i lecę ekspresowo na południe Polski.
Dużo już w nich widziałam i przeżyłam, a ścieżki schodziłam wielokrotnie z dołu do góry i z góry do dołu. Cha cha cha ... A mimo to nie czuję znużenia,że po raz kolejny wędruję danym szlakiem. Każdego roku odkrywam je na nowo a one czymś innym mnie zaskakują...
ja-anna Tez miewam sny tatrzańskie... To jest już chyba chorobliwe, nie? Nie traktuję pobytu w Tatrach wyczynowo, tzn, że koniecznie muszę zaliczyć kolejny szczyt w mojej górskiej karierze. Teraz i już! To nie o to chodzi... Staram się raczej wsłuchiwać w nie, ulegać ich czarowi, być, po prostu być. Najgorszy jednak jest wyjazd z Zakopca. Ech.
Ryczę jak bóbr, że muszę je opuścić...
Tatry? Kocham je, podziwiam i mam ogromny respekt dla nich.
Tęsknię, a one zawsze czekają...
Niedawno wróciłam z nich i już tęsknię jak oszalała.
Pozdrawiam wszystkich
Ale zrobiło mi się smutno :(