No cóż....czytam sobie tak wasze wypowiedzi i widzę to,co doskonale wiedziałam...potwierdzają się moje obserwacje...ludzie jak Świat stary kochają Góry.....każdy tak bardzo podobnie....każdy tak bardzo inaczej......każdy na swój sposób...a jednak kochamy je wszyscy!Osobiście nie znam kogoś,kto nie znosiłby Gór...tak po prostu i nie uwierzę,że tak jest może nie jest w nich zakochany jak my...ale nie można ich nie cierpieć...!Tacy ludzie chyba okłamują samych siebie...cieżko jest opisać to,co kocham w Górach..w naszych Tatrach...ale prawdą jest że każdy wyjazd to coś wielkiego i niesamowitego...nie potrafię bez nich życ!!nie da się!jesień bez wyjazdu w Góry nie byłaby jesienią...kocham w nich i spokój i ciszę i nawet gwar Krupówek wieczorem(ale mniej)kocham w nich tą niezrozumiałą potęgę to że czuję się taka malutka....i właśnie kocham w nich ludzi na szlakach...i potwierdzam-są naprawdę milsi i bardziej przyjani!tam jest wszystko inne..spokojniejsze..mogłabym tak pisać bez końca...nie ma sensu...bo i tak nie wyrażę tego,co czuję jak jestem w Górach i jak za nimi tęsknię!!mam to szczęście,że mogę tam pojechać 2-4 razy w roku na dluższe weekendy,a gdy jestem w mieście biorę do ręki mapki i palcem po mapie wraz ze zdjęciami odtwarzam sobie wycieczki przeżyte w ukochanych Tatrach...i tak samo cieszy mnie autobus z tabliczką "ZAKOPANE"!nie będę się już rozpisywać!!pozdrawiam wszystkich zakochanych w Tatrach!do zobaczenia na szlakach!