Na kanwie tej dyskusji zauważę tylko tyle, że zmienia się wraz z upływem czasu struktura wiekowa turystów. Gdy moje córki dorastały, żadkością były dzieci w tatrach, nosiłków niemowlecych jeszcze w Polsce nie znano. Wycieczki szkolne wyżej w górach były niewidoczne. Wychowawca mojej córki, geograf i wybitny działacz pttk twierdził, że młodzież licealna jest na Tatry za młoda. Dzięki tej teorii, jego wychowankowie, zanim weszli na Rysy zdążyli dobrze poznać Karkonosze, Bieszczady, Pieniny, Gorce, Świętokrzyskie. To już miniona epoka, rozwój dzieci i wychowanie -przyspieszyły. Dziś zpowszedniały wycieczki gimnazjalne, uczniowie urządzają wyścigi na Starorobociański - kto prędzej, bez przewodników tylko z wychowawcą /zakonnice też/, którzy uważają, że góry znają wystarczająco dobrze. Upowszechnia się nowy styl i zwyczaje i dopóty jest to tolerowane, dopóki nie dojdzie do jakiegoś spektakularnego nieszczęścia, przed którym przestrzegają "konserwatyści". Dzieci pod opieką rodziców czy dziadków to trochę inny rozdział, jeszcze trudniejszy do rozstrzygnięcia. Chcę wierzyć w odpowiedzialność rodziców i świadomość zagrożeń dla swoich nieletnich.