Tęsknota za Tatrami uwydatnia się z dala od kraju.Co ciekawe,w moim przypadku,nie tęsknię za rodzinnym miastem,ulubionym moim Kazimierzem n. Wisłą,Jarmarkiem Dominikańskim,wydmami Bałtyckimi etc.,ale włąśnie za Tatrami i,co dziwne, Zakopanem .Czytając ten dziennik wszystkie wspomnienia górskich wędrówek odzyły ,i cóz,czas chyba pomyśleć o powrocie.Wszędzie dobrze,ale w... Tatrach najlepiej.Pozdrawiam.